Leczenie hemoroidów i odbytu, usuwanie znamion i kłykcin, leczenie żylaków - Poznań

Proktologia

Leczenie hemoroidów - żylaków odbytu

Choroba hemoroidalna jest najpowszechniej występującym schorzeniem proktologicznym u człowieka. Dotyczy kobiet i mężczyzn.
Hemoroidy są tworami fizjologicznymi znajdującymi się w kanale odbytu. Oznacza to, że każdy człowiek ma hemoroidy. W różnych stanach chorobowych hemoroidy mogą ulec powiększeniu i są przyczyną różnorodnych dolegliwości. Objawami najczęściej występującymi w chorobie hemoroidalnej są krwawienia, bóle o różnym nasileniu, świąd, wyczuwalne guzki podczas oddawania stolca, trudności w utrzymaniu higieny osobistej.

Leczenie hemoroidów w zależności od stopnia zaawansowania może być:

leczeniem zachowawczym polegającym na stosowaniu odpowiedniej diety i środków farmakologicznych

leczeniem zabiegowym małoinwazyjnym

  • metoda Hemoron jest skutecznym sposobem nieoperacyjnego leczenia choroby hemoroidalnej. Celem nowoczesnego leczenia choroby hemoroidalnej jest zmniejszenie zalegania krwi w hemoroidzie i zlikwidowanie ich wypadania, a w konsekwencji likwidacja dolegliwości. Cel ten można osiągnąć za pomocą metody Hemoron. Zabiegi oparte są na diatermii jednobiegunowej niskonapięciowej powodującej zmniejszenie napływu krwi wywołane obkurczeniem, zbliznowaceniem, a następnie zwłóknieniem hemoroidu. Zabiegi aparatem Hemoron są całkowicie bezbolesne i bezkrwawe, zabieg trwa ok. 20-30 min. Po zabiegu można wrócić do codziennych zajęć.
  • metoda Barrona polegająca na zakładaniu gumowych podwiązek wokół podstawy guzków krwawniczych w celu zahamowania dopływu krwi i tym samym spowodowania martwicy guzka. Metoda ta jest bardzo skuteczna w stopniach I-III choroby hemoroidalnej. Jest metodą najczęściej stosowaną na świecie. Zabieg jest bezbolesny, skuteczny, prosty, obarczony minimalną ilością powikłań. Metoda jest stosowana ambulatoryjnie.
  • waporyzacja laserem chirurgicznym to bezbolesna metoda leczenia hemoridów, przerośniętych fałdów brzeżnych odbytu, polipów odbytu, zakrzepowego zapalenia żylaków odbytu
  • metoda Morinagi (DGHL) – polega na zamknięciu poprzez podkłucie tętnic doprowadzających krew do guzków hemoroidalnych po zlokalizowaniu ich za pomocą proktoskopu z sondą dopplerowską.

leczeniem operacyjnym
uważa się, że tego typu leczenia wymaga około 5 - 10% pacjentów z chorobą hemoroidalną, są to chorzy z IV stopniem choroby, wypadaniem odbytu oraz ci, u których nie powiodły się inne metody leczenia

  • metoda Milligan-Morgan
  • metoda Ferguson

Leczenie szczeliny odbytu

Szczelina odbytu to linijne pękniecie błony śluzowej kanału odbytu zlokalizowane na odcinku od brzegu odbytu, do linii grzebieniastej ok. 1-1,5 cm. Najczęściej występuje u osób w młodym i średnim wieku. Chorzy ze szczelina odbytu stanowią od 6-15% pacjentów w gabinetach proktologicznych.

Szczelina jako linijne pękniecie anodermy dotyczy:

  • linii środkowej tylne - 75%
  • linii środkowej przedniej - 15%
  • oba typy szczelin - 10%

Na dzień dzisiejszy dwa czynniki odgrywają podstawową rolę w powstawaniu szczeliny:

  • mechaniczny uraz błony śluzowej kanału odbytu (zaparcia, biegunka, uraz)
  • niedokrwienie w obwodowej części kanału odbytu w następstwie wzmożonego ciśnienia w kanale odbytu i wzmożonego napięcia zwieracza wewnętrznego

Szczeliny dzielimy na:

  • ostra szczelina - jest powierzchniowym ubytkiem błony śluzowej
  • przewlekła szczelina - „stara" szczelina, która nie zagoiła się w okresie 6 tygodni, a w dnie są widoczne włókna mięśnia zwieracza wewnętrznego. Towarzyszą jej często zmiany morfologiczne brzegu odbytu pod postacią tzw. brodawki wartowniczej i przerośniętej brodawki linii grzebieniastej.

Objawy:

  • dużego stopnia dolegliwości bólowe w momencie i po oddaniu stolca utrzymujące się nawet do kilku godzin oraz krwawienia zwłaszcza po oddaniu stolca. Oddanie stolca staje się aktem trudnym
  • świąd, pieczenie o różnym nasileniu

Leczenie szczeliny odbytu:

Zachowawcze:

  • dieta bogatoresztkowa - unikanie zaparć, dbanie o codzienne wypróżnienia
  • leki zmniejszające stan zapalny
  • leki zmniejszające napięcie zwieracza wewnętrznego (preparaty nitrogliceryny, blokery kanału wapniowego, toksyna botulinowa)
  • zastosowanie dilatatora ("rozszerzacza") - celem jest zmniejszenie nadmiernego napięcia zwieracza, które z kolei jest główną przyczyną szczeliny. Właściwe i systematyczne stosowanie dilatatora pozwala na wyleczenie szczeliny.

Gdy nie uzyska się wyleczenia szczeliny ostrej lub gdy szczelina jest przewlekła, to następnym krokiem postępowania leczniczego jest zabieg wstrzyknięcia toksyny botulinowej do mięśnia zwieracza wewnętrznego odbytu. Ma to na celu jego rozluźnienie, które trwa 2-4 miesiące dając szansę na wygojenie się szczeliny. Pełne wyleczenie obserwuje się u ok. 75-90% chorych w przypadku ostrej szczeliny i u 60-70% w przypadku szczeliny przewlekłej. W razie nawrotu choroby możliwe jest ponowne wstrzyknięcie botuliny lub leczenie zabiegowe.

Zabiegowe:

  • laserowa waporyzacja szczeliny odbytu, zabieg w znieczuleniu miejscowym, nie wymaga hospitalizacji, daje wysoki odsetek wyleczenia, najnowocześniejsza metoda leczenia
  • boczne nacięcie zwieracza wewnętrznego odbytu - metoda nie wymaga pobytu w szpitalu

Brodawki narzadów płciowych - kłykciny kończyste

Kłykciny kończyste jest to przerost nabłonka okolicy narządów płciowych, krocza i odbytu spowodowany zakażeniem wirusami ludzkiego brodawczaka HPV. Zmiany te dotyczą kobiet i mężczyzn. Najczęściej do zakażenia dochodzi przez kontakty seksualne, gdzie pojawienie się kłykcin może nastąpić nawet po kilku miesiącach. Powstałe zmiany szybko rosną i tworzą kalafiorowate skupienia, które sączą i powodują świąd, dlatego zaleca się wcześnie rozpocząć leczenie a w niektórycyh przypadkach wdrożyć usuwanie kłykcin.


Leczenie
W okolicy odbytu leczenie miejscowe lekami ma ograniczone zastosowanie i może być stosowane w pojedynczych zmianach.
Zmiany mnogie i rozległe wymagają wycięcia z użyciem elektrokoagulacji.
Najskuteczniejszą i najmniej bolesną dla pacjenta metodą leczenia jest usuwanie kłykcin poprzez odparowanie laserem. Skóra po zabiegu ma postać powierzchownych ranek, które wymagają kilkudniowego gojenia. W przypadku licznych małych zmian zabieg można uzupełnić leczeniem farmakologicznym.

Torbiel oklicy krzyżowo-guzicznej. Zatoka włosowa.

Zatoka włosowa jest przewlekłym procesem zapalnym, który czasem przechodzi w stan ostry z powstaniem ropnia. Pojawia się w okolicy kości guzicznej i szpary pośladkowej w 2 i 3 dekadzie życia. W większości przypadków zatoka włosowa zostaje stwierdzona po raz pierwszy w momencie jej zropienia. Dwa podstawowe objawy jakie występują w tym schorzeniu to bolesny guz okolicy krzyżowo-guzicznej oraz wypływ z kanału zatoki wydzieliny śluzowo-ropnej. Czynniki sprzyjające powstaniu tego schorzenia to:

  • siedzący tryb życia
  • noszenie ciasnej bielizny
  • duże owłosienie
  • niewielkie uszkodzenia, otarcia naskórka
  • nadmierna potliwość
  • niska higiena osobista

Leczenie
Początkowo może pomóc terapia antybiotykowa, ciepłe okłady, usuniecie włosów z okolic pośladków. Jeśli powyższe metody nie pomogą, może być konieczne chirurgiczne usuniecie torbieli. Wybór metody zależy przede wszystkim od zaawansowania zmiany, obecności innych chorób.

Najczęściej leczone schorzenia

  • leczenie hemoroidów - żylaków odbytu
  • polipy odbytu i odbytnicy
  • przerośnięte fałdy brzeżne odbytu
  • szczelina odbytu
  • przetoka okołoodbytnicza
  • świąd odbytu
  • usuwanie kłykcin kończystych
  • leczenie odbytu
  • torbiel okolicy krzyżowo-guzicznej
  • przewlekłe zespoły bólowe odbytu i odbytnicy
Medic Laserplus > Proktologia